Πέρα από πολιτικές συμπάθειες και αντιπάθειες, την πραγματική χρησιμότητα ή ακαταλληλότητα της αλλαγής που φέρνει ο Μεγάλος Περίπατος θα τη δείξει ο χρόνος.
Ο Μεγάλος Περίπατος, όπως συνηθίσαμε να λέμε τις κυκλοφοριακές αλλαγές στο κέντρο της Αθήνας που εφαρμόστηκαν πρόσφατα, είναι σίγουρα μια κομβική αλλαγή στην εικόνα της πόλης και στον τρόπο που βιώνουμε το κέντρο της πρωτεύουσας επισκέπτες και περαστικοί. Και είναι εντελώς λογικό τόσο σημαντικές αλλαγές να απασχολήσουν έντονα τον σχολιασμό στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Από τις πρώτες κιόλας αλλαγές, με τη γρήγορη πεζοδρόμηση της λεωφόρου Πανεπιστημίου, που συνεπαγόταν κυκλοφοριακό κομφούζιο, οι αντιδράσεις άρχισαν να είναι έντονες. Σταδιακά οι φωνές για την ακαταλληλότητα του έργου πήραν διαστάσεις, και ταυτόχρονα αναπτύχθηκε αντίλογος γύρω από την προτεραιότητα του ΙΧ στη ζωή της πόλης έναντι των πεζών. Όπως συνηθίζεται σε οποιαδήποτε διαφωνία ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι τόνοι άρχισαν να ανεβαίνουν και η ήπια διαφωνία άρχισε να γίνεται έντονος καβγάς.
Πέρα από τα αντικειμενικά στοιχεία της υπόθεσης και από την ταλαιπωρία κάποιων από την αυξημένη κίνηση, ή την αισθητική συμφωνία κάποιων άλλων με την ιδέα του κέντρου της πόλης με λιγότερα ΙΧ, σταδιακά οι διαφωνούντες και οι υποστηριχτές του έργου χωρίστηκαν μεταξύ τους με εντελώς άσχετα με το έργο κριτήρια.
Παρατηρώντας τον δημόσιο διάλογο μπορεί εύκολα να διακρίνει κανείς ότι είναι εντελώς πιθανό κάποιος που διαφωνεί ανοιχτά και με ένταση με τον Μεγάλο Περίπατο να μη συμπαθούσε ήδη τον Κώστα Μπακογιάννη ως δήμαρχο της Αθήνας, και ως στέλεχος του πολιτικού χώρου της κυβέρνησης. Και ταυτόχρονα είναι σίγουρο ότι πάρα πολλοί από τους δημόσιους υποστηριχτές του έργου είναι ταυτόχρονα δηλωμένοι υποστηριχτές της κυβέρνησης και του δημάρχου Αθηναίων, και ήταν και πριν το έργο.
ΠΗΓΗ : athensvoice.gr
